Tuesday, December 9, 2008

เมื่อบ้านมีทุกอย่าง.....และต้นคริสมาสแรกที่บ้าน

หลายสิบวันแล้วนะที่รสไม่ได้อัพเดทบล๊อก บางวันก้อยุ่งบางวันก้อว่างเหมือนเดิมค่า ขออัพเดทนิ๊ดหนึ่งค่ะ ตอนนี้บ้านก้อมีเฟอร์นิเจอครบทุกห้องแล้ว ทั้งห้องนอนใหญ ห้องรับแขก ห้องทานข้าวแล้วก้อห้องลูกชาย ทีแรกว่าจะเอารูปมาลงค่ะ แต่ขอเป็นส่วนตัวนิ๊ดหนึ่งค่ะ วันที่เฟอร์นิเจอร์มีครบมันทำให้บ้านดูรกขึ้น ฮ่าๆ หมายถึง บ้านดูของมากขึ้นน่ะค่ะ อิอิ

ตอนนี้สามีก้อกลับมาเมกาแล้วค่ะ แต่พักได้อาทิตย์เดียวก้อต้องไปอบรมที่ฮูสตั้นอีกแร่ะ แต่ตอนนี้บ้านมีครบทุกอย่างแล้วค่ะ ไม่ใช่แค่สิ่งของนะคะ แต่หมายถึงครอบครัวที่พร้อมหน้ากันน่ะค่ะ

สามีมาถึงอาทิตย์แรกก้อยุ่งๆกันนิดหนึ่งค่ะ แต่ก้อดีใจที่เค้าได้อยู่บ้านพักผ่อนหน่อย

สุดสัปดาห์ที่แล้วหนุ่มน้อยเคนนี่มาบ้านเป็นครั้งแรกค่ะ ดูลูกจะชอบค่ะ รสกะสามีไปรับลูกที่โรงเรียนแล้วก้อพากันไปซื้อของค่ะ ซื้อของกินแล้วก้อของตกแต่งต้นคริสมาสค่ะ ต้นแรกที่บ้านเราเลยนะคะ เสร็จจากซื้อของก้อไปซื้อต้นคริสมาสจริงค่ะ ต้นเบ่อเริ่มเลย ฮ่าๆ พอถึงบ้าน ลูกชายก้อหนุกหนานกับการจุดเตาผิงแล้วก้อจุดเทียนในบ้าน แล้วก้อช่วยกันตกแต่งต้นคริสมาสกันค่ะ

ตั้งต้นคริสมาสในบ้านค่ะ
Photobucket

สองหุนุ่มช่วยกันจัดไฟ
Photobucket

ใส่ลูกบอลสวยๆห้อยไป
Photobucket
Photobucket


ตกแต่งเสร็จแล้วค่ะ
Photobucket


วันต่อมาจากนั้น ตอนเช้ารสจะโชว์ห้องใต้ดินให้ลูกดู เปิดประตูห้องใต้ดินดูแล้วรสจะเป็นลมค่ะ เพราะน้ำท่วมห้องใต้ดิน ฝนตกหนักสองวันก่อน แล้วปั้มไม่ทำงาน ต้องรอสองวันแน่ะกว่าจะให้คนมาซ้อมได้เพราะมันตรงกะวันเสาร์อาทิตย์ช่างไม่ทำงาน เซ็ง!!! แต่สุดท้าก้อซ่อมได้ค่ะ นึกว่าต้องซื้อเครื่องน้ำร้อนใหม่แล้ว หน้าแห้งตั้งหลายวัน ฮ่าๆๆ

ปิดท้ายด้วยบรรยากาศที่บ้านตอนเช้าค่ะ
Photobucket

ป.ล มีเพื่อนบอกว่าบรรยากาศแบบนี้น่าเสียตัว ฮ่าๆๆๆ ฮ่ากันปายเรื่อย

See ya!!

Thursday, November 20, 2008

ของเล็กๆที่ใหญ่ๆ....

มาด้วยหัวข้อนี้แบบทำให้งง หมายความว่างัยฟะ ของเล็กๆที่ใหญ่ๆ ฮ่าๆๆๆๆ อย่าคิดลึกนะเคอะ มาเริ่มว่าด้วยกิจกรรมที่ทำวันนี้ค่ะ วันนี้นอนเป็นเต่าในที่นอนเกือบทั้งวันค่ะ มันหนาวข้างนอกนี่นา แถมไม่มีอะไรทำด้วยนอกจากคุยกะสามีสุดที่รักทั้งวันทั้งคืน แล้วก้อได้อีเมลจากแม่ว่าจะไปกินข้าวกันไหมวันนี้ ก้อโทรกลับค่ะ สรุปจะไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารจีน (เจ้าเก่า)ประมาณชั่วโมงกว่าๆแม่กะเอ็ดดี้ก้อมาถึงค่ะ

นั่งรถไปหิวไป ทำไหมวันนี้ทางมันไกลกว่าทุกวันฟะ ฮ่าๆ พอถึงที่ร้าน ว้าวววว.....วันนี้วันขาปู!!!!! เสร็จนังรสแน่งานนี้ หุหุหุ หนุกหนานกันใหญ่เลยค่ะ ได้สอนวิธีกินขาปูให้แม่ด้วย ทั้งหนุกทั้งหร่อยค่า ขาปูใหญ่ๆจิ้มกะน้ำจิ้ม อืมมมม ว่าแล้วก้ออยากกินอีก

เอาล่ะมาเข้าเรื่องของเล็กๆที่ใหญ่ๆกันนะคะ มันหมายถึงของสิ่งเล็กๆที่มีความหมายเกินขนาดค่ะ ระหว่างทางกลับบ้าน แม่ให้ลองสวมแหวนของแม่สองวง ปรากฏว่าใส่ได้ทั้งสองวง แม่ให้เลือกว่าชอบวงไหน ก้อบอกว่าวงนี้ แล้วแม่ก้อบอกว่า "งั้นมันก้อเป็นของเธอแล้วจ้ะ"


เป็นความรู้สึกซาบซึ้งมากๆ มันมีความหมายมากมายมากกว่าแหวนวงหนึ่งมากๆจริงๆ รู้สึกขอบคุณแม่มากๆที่เมตตาเรานะ อะไรที่มาจากใจถึงจะเล็กขนาดเท่ามด มันก้อเป็นช้างสำหรับเรา ขอบคุณมากๆค่ะแม่

Wednesday, November 19, 2008

Winnsboro Park

วันนี้อยู่บ้านค่ะ ไมค์ เอ็ดดี้ จีน่า เวนเดลมาทานอาหารเทียงที่บ้าน วันนี้ทำผัดซีอิ้วค่ะ อาหร่อย อิอิ ก้อคุยกะสามีไปด้วยค่ะ สามีก้อยุ่งเรื่องงาน อย่างให้พูดเรื่องบริษัทที่ทำงานสามีเลยค่ะ ปรอทจะแตกโมโหมากๆ

หลังจากแก๊งส์กลับ ก้อทำความสะอาดครัวเล็กน้อย คุยกะสามีจนสามีไปนอน รสก้อทำยำวุ้นเส้นทาน แซบมากๆ ต้องรีบกินเพราะจะไปถ่ายรูปที่ปาร์คใกล้บ้านค่ะ ว่าจะไปมาหลายวันแล้วแต่ไม่มีโอกาสสักที วันนี้ได้วาระค่ะ เลยเอารถประจำตำแหน่งออกไปขับไปปาร์ค ฮ่าๆๆๆ

Photobucket


ลงเนินจากทางเข้า

Photobucket

Photobucket

น้ำพุ
Photobucket

ดอกไม้ยังสวยอยู่ค่ะถึงแม้จะหนาวแว้ว
Photobucket

มองขึ้นข้างบน

Photobucket

ต้นไม้ในปาร์คค่ะ
Photobucket
Photobucket
Photobucket

ใบไม้และลูกแดงๆ
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

สิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่า เป็ด อิอิ
Photobucket

Photobucket

Photobucket
Photobucket

พอแสงเริ่มอ่อนลง อากาศมันก้อหนาววววววมากขึ้นค่ะ เลยต้องรับบึ่ง BM(X)กลับบ้าน แต่ก้อมาจอดตรงหน้าบ้านเพื่อนบ้านถ่ายรูปใบไม้บ้านเค้า ฮ่าๆๆๆ

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

กลับถึงบ้านเปิดน้ำร้อนแช่ในอ่าง สบายยยยย ไม่รู้ค่าไฟค่าแกสจะเท่าไหร่เดือนนี้ ฮ่าๆ

พ่ออเล็กส์กะจินนี่

18 Nov
วันนี้เหมือนจะไม่มีอารายมากมายทำค่ะ แต่มันหาได้เป็นเยี่ยงนั้นไม่ ฮ่าๆ คุยกะสามีแต่เช้า (ต่อเนื่องจากเมื่อคืน) วันนี้มีโปแกรมว่าเวนเดลจะพาไปธนาคารเพื่อเอาเชื่อเข้าบัญชีธนาคารสามีเรา พอเที่ยงเวนเดล ไมค์ จีน่า แก๊งเดิมก้อมาที่บ้านแล้วก้อไปกินข้าวที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนที่ในทาวน์กัน (ร้านเดิมที่ไปทุกครั้ง) ก่อนออกไปกินข้าง อเล็กส์กับจินนี่ก้อโทรมาถามว่าว่างไปกินข้าวเย็นด้วยมั๊ย ก้อบอกว่าว่างค่ะ น้าน งานเข้าอีกแว้ว ฮ่าๆ


วันนี้หนาวมากๆๆค่ะ ลมด้วยอีกตะหาก บรื๋อๆๆๆ กินข้าวเที่ยงเสร็จก้อไปธนาคารกันค่ะ ต้องรอคุยกะ member service ต้ะงชั่วโมงเลย เพราะมีคนเข้าไปก่อน จนผู้จัดการสาขาต้องออกมาต้อนรับ เพราะดูหน้าช้านแล้วคงไม่ค่อยรับแขก ฮ่าๆ เอาย่อๆนะคะ สรุปยังใส่ชื่อเข้าบัญชีสามีไม่ได้ค่ะ เพราะผู้แทนโดยชอบธรรม ไม่สามารถทำได้เป็นหนึ่งในห้าข้อที่ทำไม่ได้คะ ตรูจะถอนมันออกมาหมดดีไหมจากธนาคารนี้เนี่ยะ แต่เราต้องใจเย็นค่ะ เพราะมันทำอาหารไม่ได้อยู่ดี ปลง....ฮ่าๆๆๆ
ออกจากธนาคารก้อไปซื้อของมาทำกับข้าวที่ Walmart ค่ะ พอกลับถึงบ้าน จะเอาถังขยะใหญ่ไปเก็บหลังบ้าน อเล็กส์กะจินนี่ก้อถึงพอดีเลย


ทักทายกันเสร็จก้อพาทัวร์บ้านค่ะ ทุกซอกทุกมุมเลย ฮ่าๆ ไม่นานเวนเดลก้อขอตัวกลับบ้านเพราะมีธุระ สักพักน้อยๆผ่านไปอเล็กซ์กะจินนี่ก้อพาขับรถไปทานข้าวในเมืองค่ะ ทีแรกกะจะพาไปทานที่ Texas Road House แต่ร้านนี้สงวนลิขสิทธ์ค่ะ สามีต้องพาไปกินเป็นคนแรก สรุปไปร้าน O’Charlie กันค่ะ เมนูที่สั่งวันนี้เป็น ปลาไซม่อนอบค่ะ กินไม่หมดใส่กล่องกลับบ้านเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ
ระหว่างทางไปกลับและอยู่ที่ร้านก้อคุยและทำความรู้จักกับอีกฝ่ายหนึ่งครอบครัวสามีค่ะ ท่านใจดีเป็นกันเองกะรสมากๆค่ะ

สุดสัปดาห์แห่งเฟอร์นิเจอร์ ฮ่าๆ

15 nov
วันนี้เป็นวันยุ่งอีกวันค่ะ โปรแกรมของวันนี้คือไปดูเฟอร์นิเจอร์ที่ รูม ทู โก ใน Sandhill Village ค่ะ แต่แวะทานข้าวที่ร้านบุฟเฟ่จีน (อีกแล้ว) แต่คราวนี้ไปร้านใหม่ค่ะ แต่ว่าอาหารไม่ค่อยประทับใจโจ๋เท่าไหร่ค่ะ พอกินเสร็จก้อไป Sandhill กัน มัน เป็นศูนย์การค้าค่ะ แต่ว่าทำเป็นรูปแบบหมู่บ้าน คือจะไม่เป็นห้างค่ะ จะมี outlet ต่างๆเรียงรายกันเหมือนเป็นหมู่บ้านยังงัยยังงั้นค่ะ หญ่ายยยยโต มโหฬารมากๆค่ะ แม่ไม่ได้ไปทำงานด้วยวันนี้ก้อเลย เอ็ดดี้พาขับรถวนดู outlet ต่างๆจนสะใจ ฮ่าๆ
จากนั้นก้อไปที่ รูม ทู โก ตามโปรแกรมค่ะ ใช้เวลาในนั้นประมาณ 3 ชั่วโมง เดิน นั่ง นอน ลองเฟอร์นิเจอร์เค้าเกือบหมดทั้งร้านเลยก้อว่าได้ จน ได้แพคเกตเฟอร์นิเจอร์พร้อมราคาที่น่าสนใจเหลือเกิน ฮ่าๆ พนักงานบอกว่าให้สามีไปขอเครดิตออนไลน์ได้เลย เสร็จแล้วก้อเอาหมายเลขมาสั่งของทั้งหมดพรุ่งนี้ หุหุ เสร็จนังรสแน่
หลังจากนั้นก้อให้เอ็ดดี้พาไปร้านเอเชียซื้อของค่ะ เพราะไหนๆก้ออยู่ในเมืองแล้ว เลือกของเค้าอยู่นานจนเจ้าของร้านมาบอกว่าเด๋วจะปิดร้านแล้วนะ ฮ่าๆ แต่ก้อได้ของมาพอสมควรค่ะ แต่พวกของสดไม่ค่อยมีค่ะ ออกจากร้านเอเชียก้อบึ่งรถกลับบ้านกัน พอถึงบ้านก้อคุยกะแม่กะเอ็ดดี้สักแป๊บ แม่กะเอ็ดดี้ก้อกลับบ้าน ส่วนตัวเองก้อตามสูตรค่ะ โดดขึ้นเตียงหลับ แล้วก้อตื่นมาคุยกะสามีตามสเตป อิอิ


16 nov
วันนี้เป็นวันแห่งเฟอร์นิเจอร์อีกวันค่ะ แม่กะเอ็ดดี้มาตอนสายๆ ตอนเช้าทั้งหมดก้อหมดไปกะการเข้าเวปไซต์ของรูม ทู โหเพื่อทำเครติด แต่ยังงัยก้อไม่ได้ค่ะ เลยโทรหาพนักงานขายที่ร้านเมื่อวานนี้ อืม..ทีแรกก้อเย็นอยู่ค่ะ เค้าก้อบอกให้ใส่รหัสไปรษณีอื่น ก้อทำ แต่ยังงัยก้อทำไม่ได้ โทรกลับไป ก้อบอกเดี๋ยวให้เค้าเข้างานก่อนแล้วจะถามผู้จัดการให้ รอ แล้ว รอฮ่ะ ระหว่างที่รอก้อคุยกันว้าถ้าไม่ได้เครดิตจะจ่ายจำนวนหนึ่งซึ่งมากพอควรแลที่เหลือจะใช้เครดิต
นานพอควรไม่ได้มีใครโทรมาเลย แล้วแม่เลยโทรกลับไป เธอก้อรับสายและบอกว่ากำลังถามผู้จัดการอยู่ แม่บอกว่าถ้าได้ลูกสะใภ้ชั้นจะสั่งทั้งหมดที่ไปติดต่อไว้เมื่อวาน ทีนี้เธอเต้นเลยค่ะและบอกว่าขอเวลาสามสิบนาที รออีกแล้ว ฮ่าๆ ระหว่างที่รอก้อทำกับข้าวให้แม่กะเอ็ดดี้ทาน เป็นเนื้อผัดพริกเผากะต้มยำไก่ ทั้งอร่อยทั้งเช็ดเหงื่อกันไปเพราะมันเผ็ด

จากนั้นเธอก้อโทรมาบอกว่าเวปไซต์ที่สมัครเครดิตวันล่ม เอาเงินมามัดจำออเดอร์ก่อนก้อได้ หุหุ ตลกแล้วแม่คุณ สรุปไม่เอาแล้วคับ รูม ทู โก สาขานั้น พอกินเสร็จก้อไปแถว Harbison กันค่ะหาร้านขายเฟอร์นิเจอร์ ไปร้านหนึ่ง ไม่ถูกใจก๋ค่ะแถมแพงอีกต่างหาก ตลอนไปทั่ว แต่ก้อไม่เจอที่ถูกใจสักที เลยบอกเอ็ดดี้ลองไปรูม ทู โก สาขา Harbison ดูดีกว่าว่ามันจะเป็นงัย
เข้าไปก้อเจอพนักงานไวกลางคนคนหนึ่ง โอมายกอด มันช่างต่างกันเหลือหลาย เธอคนนี้ยังช่วยให้เรามีเครดิตขิงตัวเองด้วยตั้ง 2,500 เหรียญแน่ะ วันกะจะสั่งของโดยใช้เครดิตทั้งหมดแล้วก้อเงินสดด้วย ปรากฏว่าใช้เช็คของสามีไม่ได้ เพราะมันต้องเป็นชื่อเรา เอาละสิงานนี้หน้าเหี่ยวอีกแล้ว พนักงานเค้าก้อใจเย็นนะ เค้าบอกว่าเวปไซต์อ่ะไม่มีปัญหาอะไร ให้สามีเราขอเครดติออนไลน์ได้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาจัดการทั้งหมดทีเดียวเลย เค้าจะช่วยเต็มที่


อืม มีความพยายามในการช่วยเราสูงอย่างงี้กลับมาแน่นอน ฮ่าๆ พรุ่งนี้ก้อพรุ่งนี้ฟะ
ออกจากร้านก้อไปหาของกินค่ะ ไปกินบาบิคิวกัน ยังอิ่มอยู่หลาย ฮ่าๆ สรุปกินได้ไม่กี่คำไอ้ที่เหลือก้อต้องใส่กล่องกลับบ้านตามเคย
แม่กะเอ็ดดี้มาส่งที่บ้านแล้วก้อพากันกลับบ้านคะ หงอมกันทั้งหมดเลย นอนไม่ฝันเลยงานนี้


17 Nov
วุ่นวายแต่เช้าค่ะวันนี้เพราะอารายอีกล่ะ ก้อเครดิตนั่นล่ะค่ะ เอารหัสไปรณีย์เมืองในก้อไม่ได้ซักที หงุดหงิดสิคะ ได้เวลาศูนย์บริการลูกค้าทางโทรศัพท์ของร้านเปิด เราก้อโทรเลยค่ะ ได้ความว่า นอร์ทและเซ้าท์ แคโรไลน่า ยังไม่เปิดบริการเครดิตออนไลน์ของร้าน ฮ่วยแล้วมัยไม่บอกบนเวปไซต์ให้มันชัดๆไปเลยล่ะแม่คู๊น
ทีนี้เลยเอารหัสไปรษณีย์นิวยอร์กดู เว่เห้ ใบสมัครเครดิตออนไลน์ป๊อบอัพมาเลย ให้มันได้งี้สิฟะ เราก้อกรอกๆๆๆๆข้อมูลแฟนให้หมด สุดท้ายเค้าบอกว่ายังดำเนินการอนุมัติไม่ได้ต้องให้คนที่สมัครติดต่อกลับ งานนี้คุณสามีก้อเต้นเลยครับ โทรนะบัดนั้นเลย สรุปก้อได้อนุมัติค่ะ เฮ้อ กว่าจะได้ มีอะไรที่มันง่ายกะเค้าม้างมั๊ยเนี่ยะ
จากนั้นเอ็ดดี้ก้อพาะธนาคารเบิกเงินสด ต่อจากนั้นก้อกลับไปที่ร้านเดิม ก้อเจอเธอเช่นเดิม ฮ่าๆๆ สรุปก้อทำการออร์เดอร์ได้ทั้งหมดค่า กว่าจะเสร็จก้อนานพอควรเพราะมีเพิ่มของในรายการด้วย อิอิ


จัดการเสร็จก้อจะพาเอ็ดดี้ไปกินข้าวที่ outback ปรากกฎว่ายังไม่เปิดคับ ก้อคุยกะสามี สามีก้อบอกไปเดินดูของที่ Pair1 นะ มันอยู่ติดกันกะที่จะไปกินข้าวค่ะ เลยเดินเข้าไปในร้าน ตะลึงๆๆๆๆๆ เพราะมีแต่ของดีๆทั้งน้านนนน เดินดูของไปคุยกะสามีไป บันทึกรายการในสมองของที่จะกลับมาเอาไปด้วย ฮ่าๆ วางสายกะสามีแล้วก้อยังเดินดูของไปเรื่อยๆค่ะ ฆ่าเวลารอร้านอาหารเปิดด้วย
พอถึงเวลาร้านอาหารเปิดก้อเข้าไปในร้านค่ะ วันนี้เมนูที่ส่งเป็น Victoria’s crowned filet ท๊อปด้วย Blue cheese อิอิ ก่อนหน้านั้นสั่ง Blooming Onion ค่ะ โอกินได้ครึ่งหนึ่งก้อเกือบจุแล้วคะ แถมมีซุปอีก วันนี้เลยได้ลองทาน Clam Chowder ค่ะ อูยยยย อหร่อย ปรากฏว่าอิ่มตั้งแต่ตอนนี้แล้วค่ะ พอเสต๊กมา ทานได้ สามค่ำ จุกมากๆเลยขอใส่กล่องกลับบ้านเหมือนเคยย


กินเสร็จต่างคนต่างจุกค่ะ ขับรถกลับบ้านต้องคอยคุยกะเอ็ดดี้กลัวเค้าหลับ ฮ่าๆ กลับถึงบ้าน ก้อ นออนนนนค่ะ แล้วก้อตื่นมาเม้าส์กะสามีบ้าง ฮ่าๆ หมดไปอีกหนึ่งวัน

Friday, November 14, 2008

อัพเดทต่อจ้า....(ปัจจุบันซักที...อัพเดทมาราธอนมานาน...ฮ่าๆ)

นี่ก้อ 10 กว่าวันแล้วค่ะที่ย้ายเข้ามาบ้านตัวเองอย่างเป็นทางการ หลายวันที่ผ่านมาก้อมีเอ็ดดี้มาช่วย และก้อเป็นคนขับรถพาไปนั่นไปนี่ ช่างเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดีจังเล๊ย แถมทิ้งอุปกรณ์ช่างไว้ให้ใช้ด้วย เราก้อเป็นประเภทอยู่ไม่ค่อยสุขอยู่แล้ว ฮ่าๆ ก้อทำอะไรที่ทำได้ไป เด๋ววานคนแก่มากไปมันไม่ดี อิอิ
หลายอย่างก็เสร็จหมดแล้วค่ะ ประกอบกับฝนตกมาสองวันแล้ว เอ็ดดี้เลยไม่มา ก้อเลยดูเหมือนอะไรๆมันซาๆลง มีเวลาถ่ายรูปเล่นบ้างค่ะ
Pecan ที่หล่นหลังบ้านค่ะ เหลือจากปากกระรอกทั้งหลายPhotobucket
ต้นไม้หลังบ้านเพื่อนบ้านค่ะ มันสวยดีตัดกับสีฟ้าครามของฟ้าPhotobucket
ต้นไม้หลังบ้านค่ะPhotobucket
ดอกไม้ข้าง drive wayPhotobucket
ปิดท้ายด้วยใบไม้บน mailbox ค่ะPhotobucket



ตอนนี้ก้อทำอาหารเที่ยงเลี้ยงเพื่อนเป็นประจำเพื่อเป็นการตอบแทนที่เค้าช่วยเรามานานค่ะ ก้อเป็นอาหารไทยนี่ละค่ะ บางทีก้อประยุกต์บางอย่าง เพราะหาซื้อของบางอย่างยังไม่ได้ค่ะ ต้องรอเข้าไปตะเวนที่ในเมืองใหญ่อีกทีค่ะ แต่คนกินชอบใจในรสชาดค่ะ ทำให้คนทำพลอยหน้าบานไปด้วย อิอิ รอแต่สามีกลับบ้านเนี่ยะแร่ะจะได้ทำกับข้าวดีๆให้ทานซะที ว่าแล้วก้อคิดฮอออดเด้....อิอิ

อัพเดทรวมจ้า.....

ตอนนี้ก้อเข้าสัปดาห์ที่ 4 แล้วนะคะ ตั้งแต่มาถึงเมกาวันแรก สัปดาห์แรกๆก้อเจ๊ตแล็คเต็มที่ค่ะ ไม่รู้เวลาไหนเป็นเวลาไหน ฮ่าๆ ทั้งๆที่ตอนอยู่เมืองไทยก้อนอนกลางวันตื่นกลางคืน สงสัยร่างกายมันปรับยังไม่ได้มั้งคะ แต่โชคดีหน่อยที่ไม่ป่วย อิอิ
23 Oct
หลังจากวันแรกที่มาถึง ก้อมีงานเข้าตลอดค่ะ มีอะไรทำตลอดเวลา ไม่มีเวลาเหงาเลย รุ่งเช้าจากวันที่มาถึง จีน่าก้อมารับไปทำธุระกัน แต่ปรากฏว่าเมารถฮ่ะ ฮ่าๆๆ เสียฟอร์มมาก นั่งเครื่องเป็นยี่สิบชั่วโมงไม่เมา มาเมาตอนนั่งรถเนี่ยะนะ ต้องแวะพักที่ร้านที่เวลเดลทำงานอยู่ พอรู้สึกดีขึ้นก้อไปดูมือถือกัน และได้มือถือมา อิอิ เพราะ ginger ale ค่ะที่ทำให้รู้สึกดีขึ้น มันก้อเลยกลายเป็นน้าประจำกายเหมือนเด็กมีขวดนมยังงัยก้อยังงั้นไปนานพอสมควรค่ะ
แต่ละวันที่ผ่านไปก้อมีอะไรทำมากมายค่ะ ไม่รู้ทำอะไรนักหนาเนอะ ฮ่าๆ ส่วนมากก้อจะเรื่องบ้านค่ะ
26 Oct
มาได้สามวันก้อได้ไปเจอหนุ่มน้อยหย้าจ่อย ฮ่าๆๆ เจ้าลูกชายนั่นเองค่ะ ดีใจมากๆเลยค่ะ เพราะในที่สุดก้อได้เจอตัวเป็นๆซะที หลังจากที่คุยกันทางเนตบ้าง โทรศัพท์บ้าง เวปแคมบ้างมานานหลายปีแล้ว เคนนี่โตเป็นหนุ่มแล้วค่ะ เร็วๆนี้คาดว่าจะสูงกว่ารรสแล้ว ตอนเจอหน้าครั้งแรกนี่ เหอๆๆ ไม่ได้คิดค่ะ กระโดดกอดลูกเลย ฮ่าๆ ไม่รู้ทำให้เคนนี่ตกใจกลัวอ่ะป่าว แหม ก้อคนมันดีใจที่ได้เจอนี่นา
Photobucket
Photobucket

จากนั้นเราก้อพากันจะไปกินข้าวที่ร้านอาหารไทย ไปถึงปรากฏว่า ปิดบริการวันอาทิตย์ เออ..แปลกนะเมืองนี้ ร้านอาหารปิดวันอาทิตย์ จะไปกินร้านอาหารแม็กซิกันก้อดันปิดวันอาทิตย์อีก ให้มันได้งี้สิฟะ สรุปลงเอยที่แอปเปิ้ลบีส์ค่ะ
Photobucket
พอเสร็จก้อพาเคนนี่ไปช๊อปปิ้งของฮาโลวีนค่ะ อืม เคยบอกลูกไว้หายทีแล้วว่าจะซื้อ MP3 อันใหม่ให้ วันนั้นเลยได้ฤกษ์ค่ะ ซื้อให้ใหม่เลย ไม่รู้ลูกจะคิดว่าเราพยายามซื้อของเพื่อให้เค้าชอบเรารึป่าวนะ เพราะไม่มีความคิดแบบนั้นเลย อยากให้ลูกได้สิ่งที่เค้าอยากได้เท่านั้นเอง แต่เคนนี่เป็นเด็กน่ารักค่ะ เกรงใจและจะซื้อเท่าที่อยากได้จริงๆ
Photobucket
พอได้ช๊อปเสร็จก้อไปบ้านแม่เคนนี่ค่ะ เซอร์ไพรส์มากๆค่ะ เพราะเคนนี่เตรียมดอกไม้ไว้ให้ ดีใจสุดๆเลยเพราะเป็นดอกไม้ช่อแรกในรอบปีที่ได้
Photobucket
จากนั้นก้อนั่งคุยกะเคนนี่น้อยพอสมควรก้อได้เวลาจรลีกลับบ้านเวนเดล เสียดายน่าจะมีเวลาได้อยู่กะลูกมากกว่านี้ เจ็บใจที่ขับรถไม่เป็น มาหาลูกเองไม่ได้ เพราะไม่รู้จักทาง ไปไหนมาไหนเองไม่ได้ อึดอัดว้อยยยยย

29 Oct
วันนี้แม่สามีกะพ่อเลี้ยงมาหาที่บ้านเวนดลคะ แล้วก้อพากันมาดูบ้าน จากนั้นก้อถึงเวลากินค่ะ ฮ่าๆๆ ขับรถไปโคลัมเบียจะหาอะไรทานกัน สรุปลงท้ายด้วยบุปเฟ่จีน กินจนพุงกางค่ะ แทบกลิ้งออกมาจากร้านเลย ฮ่าๆ
Photobucket

30 Oct
วันนี้มาบ้านตามเคยค่ะ สามีบอกให้ลองใช้เตาผิงดู เออมาก้อหลายวัน หนาวกันอยู่ได้ไม่มีใครคิดออกเลย จุดไฟเตาผิง เอาไม้มาใส่แล้วมันพะยะค่ะ แถมอุ่นด้วย ฮิฮิ
Photobucket
วันนี้ก้อมีเรื่องตื่นตัลค่ะ เพราะตอนบ่ายแก่ๆมีคุณปู่คนหนึ่งขับรถมาจอดที่ลานหญ้าหน้าบ้าน (ไม่มีมารยาทมาก) อืม ไม่พอแถมมาหาว่าบ้านเป็นบ้านของแกอีก เหอๆๆๆ ไอ้เราก้อตกกะใจ มาได้งัยหว่า แต่ไมค์ก้อเล่าว่าปู่แกเป็นอัลไซเมอร์และมีบ้านหลายหลังจนจำไม่ได้และชอบขับรถตะเวนเมืองดูบ้าน วันดีคืนดีก้อโทรศัพท์ไปหาเลขาให้ซื้อบ้านหลังที่ตัวเองเป็นเจ้าของซะนี่ เยอะเกินไม่รู้ว่าเป็นเจ้าของหลังไหนค่ะ แต่คุณปู่ค่ะบ้านหลังนี้อ่ะของหนูกะสามีค่า
Photobucket
วันนี้นอนที่บ้านเป็นคืนแรกด้วยค่ะ หนาวได้ใจแต่มีความสุขดีค่ะ นอนในถุงนอนด้วยค่ะ อิอิ แต่ก้อแสนจะมีความสุขค่ะเพราะได้นอนบ้านตัวเองมันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ได้ด้วยวาจาและอักษรค่ะ ดีใจค่ะจนบอกไม่ถูกค่ะ

31 oct
วันแห่งการรอคอยก้อมาถึง เย้ๆๆๆ เค้ามาติดตั้ง Heater กะ AC ให้แว้วค่ะ ส่วนราคาไม่บอกนะคะว่าเท่าไหร่เพราะเด๋วหายาดมไม่ทัน ฮ่าๆๆ อืม เสร็จไปอีกอย่าง เด๋วก้อย้ายเข้าได้แว้ววววว
Photobucket

3 Nov
ในที่สุดวันแห่งการรอคอยอีกวันก้อมาถึง ย้ายเข้าบ้านแล้วค่า เย้ๆๆๆๆๆ จัดการเก็บกวาดของในห้งสามีที่บ้านเวนเดลย้ายมาที่บ้านอย่างเรียบร้อยค่ะ ด้วยความช่วยเหลือของเวนดล เอ็ดดี้ แล้วก้อเพื่อนของเวนเดล ย้ายมันกลางฝนตกแร่ะค่ะ ดีนะที่ตกไม่เท่าไหร่ เป็นวันที่แสนเหนื่อยอีกวัน แต่ก้อมีความสุขดีมิใช่น้อยค่ะ

4 Nov
วันนี้เป็นวันแห่งตู้เย็นและ water heater ค่ะ ก้อเจ้าอันเดิมที่มีที่ว่าใช้ได้มันดันใช้ไม่ได้งัยคะ ต้องต้มน้ำอาบตั้งแต่ย้ายเข้ามาเลย ฮ่าๆๆๆ เหมือนตอนเป็นเด็กๆเลยเวลาหน้าหนาวที่ไรต้องต้มน้ำอาบทุกที โทรส่งตั้งแต่โฮมดีโปท์เปิดทำการค่ะ เลยสามารถติดตั้งได้ภายในวันเดียว รวดเร็วถูกใจนักแล ส่วนตู้เย็นนี้ก้อกลายเป็นเรื่องใหญ่ไป ต้องวานให้โรเบิร์ตมาช่วยพาไปซื้อที่โฮมดีโปท์ ปล่อยให้เอ็ดดี้คอยดูคนที่มาติดตั้ง water heater ที่บ้านไป ต้องไปเอาตู้เย็นที่โฮมดีโปร์ใหญ่ค่ะ ก่อนไปก็โทรถามพนักงงานก่อนว่ามีรุ่นนี้ ยี่ห้อนี้มั้ย ราคาเท่าไหร่ พอไปถึงพนักงงานคงจำได้เลยพูดแกมตลกว่า “Are you the woman on the phone with ten thousand questions??” ฮ่าๆๆๆ เดี้ยนนี่ล่ะค่ะ ได้ตู้เย็นก้อใส่เทรเล่อร์ที่โรเบิร์ตพ่วงมาบริการจากบ้าน รอบคอบมากค่ะ กลับมาบ้าน เย้ๆ มีน้ำอุ่นใช้แล้วค่า จากนั้นก้อจัดการเอาตู้เย็นเข้าที่ ปรากฏว่าเข้าประตูทางเดินไปครัวไม่ได้ ต้องถอดประตูทั้งสองข้างของตู้เย็นออก ถอดประตูเข้าโถงทางเดินด้วย ฮ่วย....ม่ายถอดมากมายงี้ฟะ แต่สุดท้ายมันก้อไปอยู่ในที่ตู้เย็นแล้วก้อเริ่มทำงานนนน อิอิ ถึงเวลาซื้อของมายัดตู้เย็นแว้วววววว... สรุปคือสิ่งพื้นฐานที่จำเป็นแล้วค่ะ เล่นเอาหมดเหงื่อไปหลายถังเหมือนกนันนะคะกว่าจะจัดการกะสิ่งต่างๆเหล่านี้ได้