เริ่มอีกที ดูสิจะเป็นยังงัย......

หลังจากที่เที่ยวตามอ่านบล็อคของชาวบ้านมานานแสนนาน แล้วก้อเคยคิดหลายต่อหลายครั้งที่จะมีบล็อคของตัวเอง แต่ด้วยความขี้เกียจมีส่วนเยอะ และความบังเอิญที่เกิดขึ้นหลายครั้งที่เกิดจากการเขียนไดอารี่ครั้งก่อนๆ จะงมงายไปมั้ยเนี่ยะ? เลยไม่ได้เริ่มเขียนสักที

แต่เอาฟะ อยากเขียนอ่ะตอนนี้ แล้วก้อเผื่อเอาไว้ให้มนุษย์รุ่นหลังของตัวเองอ่าน(ถ้าตัวขี้เกียจไม่เกาะคนเขียนก่อนอ่ะนะ) อิอิ แต่จะเริ่มเขียนจากตรงไหนดีเนี่ยะ จะเริ่มเขียนจากเริ่มจำความได้ก้อไม่ไหวอ่ะนะ ฮ่าๆๆ

เริ่มจากปัจจุบันนี้แล้วกันนะจ้ะ ตาตุ้ยยกลงจากคานมาได้ปีก่าๆแว้วจ้ะ หลังจากที่ผ่านอารายต่อมิอารายมาด้วยกันมากมาย มีประวัติศาสตร์อันยาวนานด้วยกัน แต่ที่แน่ๆทั้งหมดมันทำให้เรารู้ว่าความรักคืออะไร ไม่ว่าอะไรจะเกิดในอนาคต รู้เลยว่าจะไม่อยากจากตาตุ้ยไปไหนเลย (พูดซึ้งๆกับเค้าก้อเป็นนะ) ยังอยู่เมืองไทยยังไม่ได้ไปไหนไกลเกินลาวจ้ะ อิอิ ตาตุ้ยก้อยังทำงานอยู่ตะวันออกกลาง หมดกะทำงานก้อค่อยได้เจอกัน แต่คุยกันทู๊กวัน วันไหนไม่ได้ยินเสียงจะลงแดง อิอิ

อยู่บ้านไม่มีอารายทำมาก ก้อดูแลบัญชีการเงินให้ตาตุ้ยจ้า หุ้นลงแต่ละทีเนี่ยะเรียกหายาลมยาหม่องให้วุ่น ตาตุ้ยก้อเป็นผู้ให้กำลังใจอย่างเป็นทางการจ้ะ "ที่รัก มันลงเดียวมันก้อกลับมาจ้ะ" แฮ่ๆ เรารู้แร่ะว่าตาตุ้ยก้อแอบเครียดเหมือนกัน

ตาตุ้ยเป็นนักเขียนที่ใช้ได้เชียวล่ะ ชอบเขียน อ่านแล้วก้อชอบเก็บ quote เจ๋งเยอะแยะ ไม่ได้แอบชมสามีตัวเองนะ เราชอบนั่งอ่านที่ตาตุ้ยเขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า อิอิ แต่หลายเดือนมานี่ตาตุ้ยค่อนข้างยุ่งกับงานและไม่ค่อยมีเวลานานมานั่งอัพเดท journal เวลาที่ออนไลน์ส่วนใหญ่ก้อนั่งคุยกะเรา ภูมิใจเสนอ journal ของสามีสุดที่รักจ้า http://bubbeelze.livejournal.com/

อืม...วันนี้เอาหอมปากหอมคอก่อน เด๋วต้องต่อเวอร์ชั่นภาษาปะกิตไว้ให้ท่านผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการอ่านด้วย อิอิ